Door het noorden

Nadat we The Hall of Opium hadden bezocht zijn we via een mooie weg langs de rivier naar Chiang Rai gegaan. We hadden hier een aantal rustdagen gepland en zaten nu in een ander deel van de stad dan twee jaar geleden. We zaten niet in het toeristische deel, waardoor het veel minder opviel dat er weinig toeristen waren.

We hebben dit keer de blauwe tempel bezocht en het “Hill Tribes museum”. In het noorden van Thailand wonen nog veel verschillende “tribes” waarvan de Karen de grootste groep vormt. De “tribes” hebben nog steeds nauwelijks rechten, maar ze worden wel toeristisch aangeprezen.

Alles is dan ook blauw…
De kleding wordt tentoongesteld op Westerse paspoppen, terwijl de mensen van de “Hill Tribes” rond de 1 meter 55 zijn
Wat Phra Kaew, uit deze tempel is het smaragdgroene boeddhabeeld in de gelijknamige tempel in Bangkok afkomstig. Het verhaal gaat dat door een blikseminslag het beeld uit een zgn. ‘chedi’ tevoorschijn kwam.
Dit beeld is een replica van het origineel in Bangkok en is slechts een fractie kleiner.

Twee jaar geleden wilden we van Chiang Rai met de boot naar Tha Ton, maar die ging niet omdat er in de droge tijd te weinig water in de rivier stond. We zijn toen omgefietst via Mae Chan. In Tha Ton kwamen we toen fietsers van Awol tegen die ook met de boot wilden, maar dan naar Chiang Rai. Het werd ons toen niet duidelijk of je langs de rivier zou kunnen fietsen. De anderen wilden het wel uitzoeken met een brommer of op de bonnefooi gaan maar daar hebben we niets meer over vernomen. We hebben op de kaart gezien dat het zou kunnen. Een klein stuk is min of meer een spoor maar voor het merendeel is er een onverharde of geasfalteerde weg.

We wilden het avontuur wel aan en zijn dus gaan fietsen. Het bleek een prachtige weg, langs een aantal “Hill Tribes dorpen” en veel ananasvelden. Nauwelijks verkeer en veel mooie uitzichten.

Ananasvelden
Dit staat als spoor op de kaart..
Even door de rivier
Schoentjes in de hand…
In de bochten wordt al beton gelegd tegen het uitspoelen.
De plek waar normaal de boten vertrekken uit Tha Ton
Brug van Tha Ton

Na Tha Ton zijn we doorgefietst richting Chiang Dao waar we een dag rust in hadden gepland om de grot te bezoeken maar het liep anders dan gepland. De grot bleek dicht en wij beiden hadden wat ongemak in spijsverteringskanaal. Uiteindelijk bleek de rustdag een heerlijke dag. We hadden een koffietent gevonden met een mooie tuin en heerlijke muziek; daar hebben we een paar uur gezeten.

Prachtige weg naar de grot… ‘The Road of the giants’
.. die gesloten bleek omdat het een Boeddhistische feestdag was.
We konden wel de vissen voeren…

De tocht bracht ons uiteindelijk in Chiang Mai waar we weer een dag of vijf zijn gebleven. Het was ook hier erg rustig met betrekking tot toeristen. We hebben er wel meer dan op andere plekken gezien, maar nog steeds erg weinig. Wel hier en daar wat expats. Dat blijft interessant volk. Ze maken op geen enkele manier contact, sterker nog het lijkt wel of ze dat mijden. Prima wat ons betreft. We hebben ons gelaafd aan de overvloed van Chiang Mai.

Prachtige tuinen waar je koffie kunt drinken. Hier waren we twee jaar geleden ook al omdat het zo’n heerlijke plek is.
Genoeg te zien. We hadden daarvoor de tijd voor omdat de dagafstand maar 25 km was.

1 reacties op Door het noorden

  1. Laura 23 maart 2022 at 10:58 #

    Leuk om jullie reisverhalen te lezen met al die mooie foto’s!!…Ziet er echt fantastisch uit!!

Geef een antwoord