Verleden, heden en toekomst

Als je in Griekenland rondfietst ontkom je niet aan de verwijzingen naar het verleden. Zo zijn we, nadat we van de Ionische eilanden weer naar het vasteland waren gevaren, beland in Olympia. Olympia is een van de “highlights” van Griekenland. Dit betekent dat er ruim keuze is aan hotels en restaurants. Vanzelfsprekend zijn we naar de site gegaan waar de oorsprong ligt van de Olympische Spelen.

P1000166 (1) IMG_0938

De Olympische Spelen zijn eigenlijk begonnen als religieuze bijeenkomst. Moeder aarde zelf (Gaia) werd aanbeden onder de berg Kronos. Tijdens deze bijeenkomsten werd er aan sport gedaan. Naast de tempels ter aanbidding van de goden kwamen er gebouwen voor de atleten en werd er onderwezen. Een gezonde geest in een gezond lichaam. Daar komt het woord gymnasium dan ook vandaan. Je zou kunnen zeggen dat het met de ziel begon om vervolgens het lichaam en de geest er bij aan te laten sluiten.

P1000178 P1000174

We hebben ook daar dus veel te danken aan de Grieken (naast dat de Grieken de grondlegger waren van de democratie) . Zouden de Grieken in deze tijd de olympische spelen “uitgevonden” hebben, dan zouden ze een van de rijkste landen ter wereld kunnen zijn. Ze zouden copyrights, patenten en intellectuele eigendomsrechten hebben gevestigd en bij elke sportwedstrijd de kassen hebben horen rinkelen. Maar helaas voor de Grieken ziet de situatie er nu heel anders uit. De Grieken moeten meer concurrerend worden met verouderde middelen, maar ook heftig bezuinigen. Die bezuinigen hebben wij in praktijk kunnen zien. In delen van het land wordt er geen vuil meer opgehaald, en veel winkels staan leeg. De maatschappelijke infrastructuur brokkelt langzaam af. Waar dit voor de Grieken naar toe moet is mij niet duidelijk. Bezuinigen en BTW verhoging bij een werkeloosheid van boven de 25 procent lijkt me een recept voor nog meer ellende.

IMG_0940 P1000163

Wijzelf zijn ook veel bezig geweest met ons verleden, heden en toekomst. Beiden worden we af en toe wakker met de gedachte dat we geen huis meer hebben. En dat we even niet weten wat we moeten. De impact van het verkopen van je huis is veel groter dat je denkt. Niet voor niets staat verhuizen hoog op de lijst van stressfactoren, laat staan je huis verkopen zonder een nieuw huis te betrekken. Onze oplossing hiervoor is rustig de analyse maken en even pas op de plaats. Richting de toekomst worstelen ook wij met de vluchtelingenproblematiek. Het lijkt echt bizar om tegen de stroom in te gaan; die mensen vluchten niet voor niets. Wij hebben dus besloten om de richting te veranderen. Niet meer oostwaarts, maar westwaarts. Het plan is om naar Zuid Amerika te vliegen en te beginnen met het stuk in Patagonië dat we vijf jaar geleden niet hebben kunnen doen vanwege de gescheurde enkelbanden van Leo.

  1. Floor 20 september 2015 at 17:50 #

    Leo, Die afwegingen begrijp ik goed. Vol trots vertel ik hier en daar over jullie consequente stappen en acties. Maar tegelijk zet me dat steeds aan het denken hoe ik daar zelf in sta en of ik dat ook zou kunnen. Dan wordt mijn bewondering groter.

    • Leo Zwieserijn 21 september 2015 at 14:15 #

      Het staat er vrij kort, en het lijkt een logische stap, maar we zijn er echt al een tijd mee bezig. Zodra je een droom de werkelijkheid in trekt, gebeuren er altijd dingen die je niet kunt voorzien. Maar dat is ook weer een deel van het plezier 😉

  2. Floor 20 september 2015 at 17:51 #

    Fijn dat je ons jullie ervaringen en twijfels zo laat meebeleven

  3. Willem 14 oktober 2015 at 10:41 #

    Ik herken het wel Leo en Annette. Soms verandert je leven rigoreus. In jullie geval is het bewust gedaan. Je kiest er voor. Soms is een verandering onverwachts en onomkeerbaar. Je moet dan weer nieuw geluk zoeken. Gelukkig lukt me dat momenteel vrij aardig. Er zijn nog wel zwakke momenten en momenten van gemis en verdriet, maar het gaat langzaam maar zeker een plekje krijgen.

    Leuk dat jullie naar Patagonie gaan. Ik heb geen idee waar dat ligt, ja in Zuid Amerika blijkbaar, maar waar keine Ahnung. Ik ben ook blij dat we via deze site contact blijven houden met jullie. Na zoveel jaren samen gewerkt te hebben mis je elkaar toch wel. Overigens Annette, ik heb Philip nog op bezoek gehad uit Polen vandaan. Hij is een avond bij me geweest, is blijven slapen en samen met mij de volgende dag naar het kerkhof gegaan om bloemen op het graf van Hanneke te plaatsen. Een bijzondere ervaring.

    Het ga jullie goed en geniet van de ouzo en de sirtaki.

Geef een antwoord